E-DUANG | ฐานที่มา แห่ง โมนาโค โมเดล โยงกับ ลังกาวี โมเดล แนบชิด - มติชนสุดสัปดาห์

E-DUANG

การตัดไม้ข่มนามผ่านยอดคำเท่ถึงอนาคตของ พริษฐ์ วัชรสินธุ จาก ส.ว.และความมั่นใจว่า”2 ไออาจอยู่ในคุก”จาก”ดร.เสียงดัง”

       อาจเป็นเกมรุกในทางการเมือง

       เหมือนกับการปล่อยข่าวในเรื่อง”โมนาโค โมเดล”และการปล่อยวลีที่ว่า”เหลี่ยมจัดก็ตัดทิ้ง”

       พร้อมกับ CRÈME BROULE และ Eton mess

      ดำเนินไปเหมือนกับเป็นรูปธรรมแห่งการรุกอย่างต่อเนื่องเพื่อบิด เบี่ยง กระแส ของ”โกงส.ว.”ที่มีพัฒนาการ เติบใหญ่ ไม่ ขาดสาย

       กลายเป็น”ทอล์ค ออฟ เดอะ ทาวน์”

       เมื่อประสานกับอีเว้นท์ทางการเมืองอันมาจาก”วิปฝ่ายค้าน”

ซึ่ง พริษฐ์ วัชรสินธุ บริหารจัดการพร้อมกับพันธมิตรอย่าง ยิ่งชีพ อัชฌานนท์ จาก iLaw

       กระบวนท่าที่เริ่มเป็น ลึก ก็เริ่มขยายเป็น กว้าง และยิ่งกว้าง เท่าใดก็เผยแสดงให้เห็นความลึกและความลึกซึ้ง

คำถามย้อนกลับไปยังพรรคภูมิใจไทยอย่างถี่ยิบเป็นพิเศษก็คือ ที่คิดว่าเป็นการรุกนั้นยังสามารถครองพื้นที่การรุกได้จริงหรือไม่

       บทบาทของฝ่ายกฎหมายเป็นการรุกหรือว่ารุกอย่างตั้งรับ

      บทบาทของส.ว.ที่เรียงกันออกหน้าเพื่อแก้ต่างมีความมั่นใจได้เพียงใดว่าเป็นการรุกไปข้างหน้า หรือว่ารุกอย่างชนิดถอยหลังในทางการเมือง

       เนื่องจากบ้างก็กลายเป็นว่า ยกก้อนหินทุ่มขาตนเองเข้าเต็มเปา

       ยิ่งทฤษฎีของ”มือปืนเท็กซัส” ยิ่งชัดเจน

       กระสุนมิได้ลั่นเข้าใส่ยอดอก พริษฐ์ วัชรสินธุ หรือก้านสมองซึ่งกำลังเบ่นบาน ยิ่งชีพ อัชฌานนท์

       ไม่ต่างอันใดจากเอ็คโค่ที่มาจาก “ดร.เสียงดัง”

       เสียงที่ว่ามิได้เป็นเสียงดังอย่างชนิดกังวานเสนาะหู ตรงข้าม กลับแปร่งแปลกยิ่งว่าทรายที่เทลงบนสังกะสี

       ไม่ว่าทราย”หยาบ” ไม่ว่าทราย”ละเอียด”

       ในที่สุด อาการ”ดิ้น”ก็สะท้อนความกังวลวิตกจาก”ภายใน”

ทุกอย่างอันเกิดขึ้นนับแต่เดือนพฤษภาคม มิถุนายน 2567 กระทั่ง เดือนกรกฎาคม สิงหาคม 2569

       ดำเนินไปในลักษณะของการสะสมในทาง”ปริมาณ”

       ดำเนินไปเหมือนกับอุปมาของ กุหลาบ สายประดิษฐ์ ต่อปรากฎการณ์อันเกิดขึ้นในเดือนตุลาคม 2516

       นั่นก็คือ บทกวีอันรจนาขึ้นมาเป็น”หยดฝนย้อยหยาดฟ้ามาสู่ดิน ประมวลสินธุ์เป็นมหาสาครใหญ่” สำแดงพัฒนาการแห่งการยกระดับของ”ปริมาณ”กลายเป็น”คุณภาพ”

       ดำรงอยู่บนหลักแห่งสัตยธรรมทางสังคมที่ว่า “สนิมเหล็กเกิดแต่เนื้อในตน”

       เป็นเนื้อในตนของ”ระบอบสีน้ำเงิน”

       ต้องการสืบทอดและพัฒนาการยึดครองอำนาจไม่ต่างไปจากความพยายามของ”ระบอบประยุทธ์” โดยอาศัย”รัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560”เป็นเครื่องมือ

       เส้นทางแห่ง”ระบอบประยุทธ์”จากเดือนพฤษภาคม 2557 ได้คำตอบจากผลของการเลือกตั้งเดือนพฤษภาคม 2566

ไม่ว่าคำถามต่อ”ระบอบประยุทธ์” ไม่ว่าคำถามต่อ”ระบอบสีน้ำเงิน”ไม่แตกต่างกัน

       มิเช่นนั้นคงไม่มีการนำเอา”ปฏิญญา โมนาโค”มากระพือ

       องค์ประกอบสำคัญที่นำมาเอ่ยอ้างแทบไม่แตกต่างไปจากที่ เคยเสนอ”ลังกาวี โมเดล”

       ทั้งที่อยู่”ภายใน” และที่ผลักดันจาก”ภายนอก”